เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2568
วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
นำโดยอาจารย์พิพัฒน์ ศักดิ์ศิริเกษมกุล
รองคณบดีฝ่ายวิจัยและบริการวิชาการ
นำนักศึกษาเข้าร่วมการประชุมเครือข่ายชุมชนร่วมกับมูลนิธิสุขภาพไทย
มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล
และผู้แทนจากพื้นที่เขตบางซื่อ เขตจตุจักร
และเขตราชเทวี ณ
ชุมชนวัดสวัสดิ์วารีสีมาราม เขตดุสิต
กรุงเทพมหานคร เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล
สถานการณ์
และแนวทางการทำงานร่วมกันในการพัฒนา
“พื้นที่ปลอดภัยสำหรับทุกเพศ”
ในบริบทชุมชนเมือง
การประชุมครั้งนี้มุ่งเน้นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์และองค์ความรู้เกี่ยวกับการลดปัจจัยเสี่ยงในชุมชน
โดยเฉพาะปัญหายาเสพติดและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ควบคู่กับการส่งเสริมระบบเฝ้าระวังและกิจกรรมเชิงป้องกันที่ชุมชนสามารถดำเนินการได้ด้วยตนเองอย่างต่อเนื่อง
การมีส่วนร่วมของเครือข่ายภาคประชาชน
หน่วยงานด้านสุขภาพ องค์กรพัฒนาเอกชน
และสถาบันการศึกษา
ทำให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันและการวางแนวทางทำงานแบบบูรณาการเพื่อยกระดับความปลอดภัยและคุณภาพชีวิตของคนในพื้นที่เมือง
ในกระบวนการดังกล่าว
นักศึกษาวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้มีโอกาสเรียนรู้จากสถานการณ์จริงของชุมชน
ร่วมสังเกตปัญหาเชิงพื้นที่
และมีส่วนสนับสนุนการออกแบบกิจกรรมและแนวคิดเชิงสร้างสรรค์ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง
ซึ่งไม่เพียงช่วยพัฒนาทักษะทางวิชาชีพของผู้เรียน
แต่ยังเป็นการเชื่อมโยงองค์ความรู้ด้านการออกแบบและการพัฒนาเมืองเข้ากับบริบทสังคมอย่างมีความหมาย
การดำเนินงานครั้งนี้สะท้อนบทบาทของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาในฐานะสถาบันอุดมศึกษาที่ทำงานร่วมกับชุมชนและภาคีเครือข่าย
เพื่อวางรากฐานการพัฒนาพื้นที่เมืองที่ปลอดภัย
น่าอยู่ และครอบคลุมทุกเพศทุกวัย
ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนด้านการทำให้เมืองและชุมชนมีความยั่งยืน
(SDG 11)
ผ่านการมีส่วนร่วมของหลายภาคส่วนและการเสริมพลังให้ชุมชนมีบทบาทในการกำหนดทิศทางการพัฒนาของตนเอง
ขณะเดียวกัน
การลดปัจจัยเสี่ยงทางสังคม เช่น
ยาเสพติดและแอลกอฮอล์
ยังเป็นการวางรากฐานในการลดความเปราะบางทางเศรษฐกิจของครัวเรือน
ลดภาระค่าใช้จ่ายและความสูญเสียด้านแรงงาน
ซึ่งเชื่อมโยงกับเป้าหมายการขจัดความยากจน
(SDG 1) ในเชิงป้องกัน
โดยมุ่งสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการดำรงชีวิต
การประกอบอาชีพ
และความมั่นคงของชุมชนในระยะยาว
การประชุมเครือข่ายชุมชนในครั้งนี้จึงเป็นก้าวสำคัญของการสร้างความร่วมมือและกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยและชุมชนเมือง
เพื่อวางรากฐานการพัฒนาพื้นที่ปลอดภัยสำหรับทุกเพศอย่างยั่งยืน
และเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อยอดสู่การดำเนินงานเชิงพื้นที่ที่สามารถสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อสังคมในอนาคต





